.....

                      Zamanım tükeniyor hissediyorum.....  Hayatlar vardı bildiğim, şimdi hepsi hikaye oldu.....Bir zamanlar tanıdığım insanlar, sanki hiç yoktular....Benliğimle geçiyorum sadece bu hayattan sanki...Hiç birşeyin pek de bir önemi yok benim için....Uzun zamandır bu böyle....Önemi olan tek şey değer verdiğim şeyler...İnsanlar, değerler...Ne maddi bir şey bu...Ne de menfi....Sadece duygusal....İşte bundandırki ben oyunları pek sevmem...İnsan ilişkilerinde oynanan oyunlardan da nefret ederim, kendimi bildim bileli.....Belki de bundandır uzak duruyorum insanlardan....Hem çok ihtiyaç duyuyorum gerçek dostluklara, hem de bir o kadar kaçıyorum, ailemden, akrabalarımdan, kardeşlerimden....Bir annem bir de oğluma karşı böyle hissetmiyorum....Bu sadece sevgiden kaynaklanmıyor, çünkü; diğerlerini de seviyorum....Belki onlarla meşrebimiz uyuyor, tam sebebini bilmiyorum.......