Verilen ve yerine getirilmeyen onlarca söz ve irademe yenik düştüğüm yüzlerce şeyle beraber 2022 de bitmek üzere....Demekki neymiş artık 40 oldumlar falan pek bi etki etmiyormuş hayata...:) Zaman geçiyor evet...Ama kendimizden kısa zamanda büyük adımlar beklersek sonu hep hüsran oluyor...En iyisi zamana yaya yaya yaşamak bazı şeyleri....O kadar çok zamanımız var mı bilinmez ama en azından yaşadığımız şeyleri özümsemiş oluruz böyle yaparak....

Yoksa yılllar yılları kovalasın ve ben yapamadığım tonlarca şey için hayıflanıp durayım, bunun sonu yokki!Cık, ben artık öyle yapmayacağım!Elimdekilere bakıp ''aa ne kadar çok şeyin üstesinden gelmişim vay be!''deyip kendimle gurur duyacağım...Ha bir de anneciğime daha yakın olacağım...Onu mutlu etmeye çaba sarfedeceğim....Bu zamana kadar yapamadıklarımı telafi etmeye uğraşacağım....Çünkü; ondan başka beni düşünen yok, her zaman biliyordum ama yaşadığım herşey bunu bana tekrar tekrar hatırlattı....Ömrümün kalanında anneme hep destek olacağım...İnşallah buna çok da ihtiyacı olmadan yaşar...Benim yaptıklarımsa sadece onu ekstradan mutlu eder umarım...Bunu o kadar hakediyorki!

2023'de daha az dedikodu, daha çok yardımlaşma ve iyi niyet diliyorum!Kendi adıma, artık sevdiğim insanlara karşı daha hoşgörülü olmayı-özellikle de annem ve oğluma- diliyorum...Dilemekle kalmıyor bunu bir hayat tarzı haline getirmeyi istiyorum....

Galiba bunlar genelde iradeyle alakalı...O zaman kendime güçlü bir irade diliyorum...Kendime dair kötü gördüğüm herşeyden uzaklaşabilmek ve güzel şeyleri alışkanlık haline getirebilmek için bu çok lazım olacak....

Daha çok sevgi ve şefkat...Daha az eleştiri ve niyet okuma....Sanırım böylesi hayatına dokunduğum herkes için çok daha iyi olacak...

Yani işin özü daha da esnek olabilmek...Bakalım başarabilecek miyim, ben de merak ediyorum.... 

 Güzel bir yıl olması dileğimle, hepimiz için....