Zamanım tükeniyor hissediyorum..... 

Hayatlar vardı bildiğim, şimdi hepsi hikaye oldu.....Bir zamanlar tanıdığım insanlar, sanki hiç yoktular....Benliğimle geçiyorum sadece bu hayattan sanki...Hiç birşeyin pek de bir önemi yok benim için....Uzun zamandır bu böyle....Önemi olan tek şey değer verdiğim şeyler...İnsanlar, değerler...Ne maddi bir şey bu...Ne de menfi....Sadece duygusal....İşte bundandırki ben oyunları pek sevmem...İnsan ilişkilerinde oynanan oyunlardan da nefret ederim, kendimi bildim bileli.....Belki de bundandır uzak duruyorum insanlardan....Hem çok ihtiyaç duyuyorum gerçek dostluklara, hem de bir o kadar kaçıyorum, ailemden, akrabalarımdan, kardeşlerimden....Bir annem bir de oğluma karşı böyle hissetmiyorum....Bu sadece sevgiden kaynaklanmıyor, çünkü; diğerlerini de seviyorum....Belki onlarla meşrebimiz uyuyor, tam sebebini bilmiyorum....                                                                       

İnsanlar çok kırıcı çünkü....Artık kırılmak istemiyorum....Horlanmak istemiyorum....Kırmayı hele hiç istemiyorum....Ben o kadar çok kırılmışımki....Kırılacak halim de kalmadı açıkçası....Ömrümüm bundan sonrasını sadece öğrenerek geçirmek istiyorum....Yeni yerler görmek, yeni şeyler keşfetmek, yeni ,daha önce bilmediğimi bilmek - öğrenmek  istiyorum.....                                                                         

Ve elimden geldiğince herkese, herşeye yardımcı olmak...İyi şeyler yapmak...Güzel şeyler söylemek...İnsanlara kendilerini iyi hissettirmek istiyorum...Beni besleyen de bu biliyorum.....Eskiden olan şeyleri düşünmek ve hatırlamak dahi istemiyorum artık... Önüme bakmak , hiç bir surette geriye dönmemek...Gelecek hedefim bu açıkçası, bundan sonrası için.....Yeterince geçmişi evirip çevirdim kafamda...Bu hiç bir işe yaramıyor, yaramayacak biliyorum....Hayat ileriye doğru yürüyenler için güzel....